Ben Kimim?
Kendini kaybetmiş küçük bir çocuğum ben. Kimi zamanda ülkesini kurtarmak için kulübesinden çıkmış don kişot. Ben herkesim. Ben tek bir şey değilim ama gerçek şu ki ben beni bilmiyorum. Kendimi tanımıyorum. Çok üzülüyorum bu yüzden, üzülünce sığındığım liman aslında bu yazılar bu blog. Gerçeklik gün gibi ortadayken, bir adım yetecekken istediğini elde etmek için bir adım atacak gücün, cesaretin aşkın yok, kaybolmuşsun sen. Ne yapmak istediğini bilmemek bir de üstüne üstük her şeyi yapmayı çalışan bozuk bir zihniyet seninkisi. Kendini arayışta doğru yolda zanneden anarşistin, bedevinin yansımasısın sen. Ne yaşayacak ne de ölecek cesaretin var. Bildiklerin sana öğretilenler bir kenarda dura dursun sen düşünmeyi bırak onları, olanları. Sen önüne bak nasılsa birileri pohpohlar seni, nasılsa birileri sıvazlar arkanı. Hayallerini gerçekleştirecek cesaretin yok senin, yola çıkmaya gücün yok senin. Söyle kendine, söyle içinde biriktirdiklerini birikenler durdukları yerden mutsuz. Kendi içine hapsolmuş yaşıyorsun, sürekli bahaneler üretiyosun zamanım yok diye. Zamana göre yaşıyosun sen, en kötüsü ne biliyo musun seni eleştirecek insanlar yok etrafında dalkavuklarla arkadaş olmuşsun. Sen ne vatanını sen ne üzerinde yaşadığın dünyayı ne yaratılmış olanı, ne de üretilecek olanı düşünmüyorsun. Sen düşünülmüşü yaşıyorsun, senin olayın bu çünkü. Gözlerini aç bak bir dünyaya paraya, mutluluğa, resimlerdeki bilim adamlarını, şatafatlı yaşamlara, sor kendine olum dur her seferinde sor kendine. Sor ama korkarak sorma ben bunu yapamazsam diye sorma, cesarete doğru sor. Neden yaşıyorum de, ben kimim de ara? Arayış hiç bitmedi arayış hep başladı, neye doğru ?? Nerdesin sen nereye gittin sor kendine her gün uyandığında sor. Anneni, babanı sana verileni yaşamını sor. Her gün kalktığında sor bakalım kendine. Ben neden uyandım bugün diye sor. Neden yaşadığını unuttun sen, ne olduğunu ve ne istediğini unuttun. Unutmak kolaydır çoğu zaman, çünkü zaman... Kendini her sabah uyandığında bul, sor kendine sırra ulaşmak için sevgi gerek azim gerek. Sonsuz yolculuktasın sen neden yolu bırakıyosun, hani keşfedecektik her şeyi. Her şeyi ama her şeyi açtık biz hani. Ne doyurdu seni, ne yordu söyle bana. Hayallerin var sürekli konuşuyosun birilerinin dediği gibi orta okuldan beri konuşuyosun. Ne yaptın, küçüktün karne notlarınla övünrdün, büyüdün derce yaptın, derecelerinle övündün. Aslı arıyorum dedin yola çıkıcam dedin, karşına çıkan ilk ara yollara saptın hep. Sen kaybolmuşsun arkadaş. Küçüktün kaybolduğun çukur küçüktü, gittikçe büyük bir çukurda kaybolsuyosun. Anlamadıni okuduklarını anlamadın, dinlemedin kalbine kulak vermedin. Senin bir yeteneğin vardı, hayalperesttin sürekli jayal kurdun. Ne var ki elinde hayalleriyle oyunlar oynayan küçük bir çocuksun hala.Sen hayatı kaçır mıyosun yanılıyolar. Sen kendini kaçırıyosun. Sor kendine dünü bugünü ama hep sor. Nerdeyim napıyorum neden yapıyorum diye sor. Sen bugün neden üzgünsün sor. Hayatını sor oğuz. Neden izledğin bir diziden bu kadar etkilenebiliyosun sor işte kendine, sor kendine heycanı sor kendine tutkuyu beklemeyi özlemi. Sor kendine yaratıclığı ağrıyı acıyı sor kendine sınavı. Anlam var oğuz anlam sen anlamı kaçırdın, sen gösteişe önem verdin, uzaklaştın da uzaklaştın, doğrudan iyiden. İyi hep çevrende iyi içinde ama sen içine bakmıyosun, sen rüzgarda sallanıyosun. Rüzgar bazen seni öyle yerlere sürüklüyor ki sorguluyosun ben kimim diyosun gösteriyo kocaman aynasından yüzündeki çizikleri ve elbette kalbindeki.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder