İçimde bir volkan patlıyoru duyuyorum
Düşünceler taşıyor beynimin kenarlarından
Bu ağır yük taşınmaz,biliyorum
Eziyor bedenimi karıncalar
Anlamsız,bütün sözler anlamsız
Karıncalar kemiriyor bedenimi
Bu sıkıntı zincilemiş beni,salmıyor
Daha dayanmak zor, karıncalar acımasız
Karıncalar, siz onları tanımazsınız
Vücudumuzdan kopan en büyük parça için yarışırlar
Başlarında bir deli ki
Efendi zannediyor kendisini
Şimdi ben, zavallı ben
Daha az uyuyorum, Tanrım
Uyumak yeni bir acıya doğmak
Uyumuyorum, kapamıyorum gözlerimi
Bir deliye şiirler düzüyorum
Beynimden taşan fikirleri
Nasıl götürür karıncalar diye
Şiirler
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder